Hoe doorbreek je een oud patroon en maak je keuzes vanuit vertrouwen?

Hoe doorbreek je een oud patroon en maak je keuzes vanuit vertrouwen?

Mijn vaste baan in loondienst opzeggen, wat was dat spannend. Vaak heb ik tegen mijn vriend gezegd ‘Zal ik mijn baan opzeggen?’, ‘Wat als ik mijn baan opzeg?’ Het was vaak wat als… Ik voelde angst. Ik voelde terughoudendheid. Ik had het idee dat ik het niet kon. Mijn baan opzeggen? Mijn vastigheid opzeggen? Financiële zekerheid opzeggen? Geen denken aan. Ik wilde het heel graag, dat merkte ik. Ik ging met tegenzin naar mijn werk en liet me vooral negatief uit over het werk. Er was niet echt meer iets positiefs aan. Dat heeft maanden geduurd. Mijn humeur ging op en af. Thuis was ik niet echt gezellig. Ook al had ik maar 3,5 uur gewerkt, ik was kapot, ik was gesloopt. Het kostte zoveel energie en het leverde me bar weinig op. En toch hield ik dit maanden vol. Waarom? Omdat ik geloofde dat ik niet voldoende klanten binnen kon halen binnen mijn bedrijf. Ik geloofde dat ik niet goed genoeg was om voldoende geld te verdienen vanuit mijn eigen bedrijf. Ik geloofde dat ik nog steeds dat kleine, verlegen meisje was van vroeger die zichzelf verstopte. Ik geloofde dat het voor mij niet weggelegd was. Ik geloofde dat mensen mij raar aan zouden kijken als ik zou stoppen, terwijl ik nog niet helemaal vol zat met klanten in mijn coachingspraktijk.

Waarom zei ik dan toch mijn baan op?

Wat heeft er dan toch voor gezorgd dat ik de stap zette en mijn baan opzei? Op het werk liep het niet helemaal lekker. Ik liet dingen op zijn beloop, terwijl ik het er niet mee eens was. Gewoon, omdat het werk me al teveel energie kostte, laat staan dat ik dan ook nog ergens voor ging staan, waarvan ik dacht dat me dat ook energie zou kosten. Uiteindelijk was er weer een voorval waar ik het niet mee eens was en ik had mijn grens bereikt. Ik zat aan mijn taks. Ik realiseerde me dat ik met stressklachten uit zou gaan vallen als ik nog maanden zo door zou gaan. Dat wilde ik niet. Ik realiseerde me dat het me echt veel te veel energie kostte. Ik kon het niet meer opbrengen. Ik wilde het niet meer opbrengen. Ik voelde heel sterk dat het tijd was om me volledig te richten op mijn eigen coachingspraktijk, ook al zat ik nog niet helemaal vol met klanten 😊 Mijn vriend stond (en staat) gelukkig vierkant achter me. En daarom typte ik mijn ontslagbrief en verstuurde ik deze naar mijn leidinggevende.

Er ging een druk van mijn borst af

Toen ik dat deed, voelde ik zoveel opluchting. Er ging een druk van mijn borst af, waarvan ik niet wist dat die er zat. Het voelde als zo’n bevrijding. Ik voelde dat alles weer open lag. Dat was zo’n fijn gevoel. De dag erna sloeg mijn stemming om. Ik voelde me niet goed. Ik had het idee dat ik had gefaald. Dat ik langer door had moeten gaan. Dat ik mijn grenzen aan had moeten geven. Dat ik te weinig had gedaan en daardoor vond ik dat ik had gefaald. En tegelijkertijd wist ik en voelde ik dat het niet zo was. Ik was deze keer voor mezelf opgekomen. Dat is juist geen falen, maar dat is moed. En toch voelde ik het wel als een stuk falen. En dat is een oud cd’tje dat ik teveel heb gedraaid. Vroeger ging ik altijd maar door tot ik er zo goed als bij neerviel. Dat is een oud patroon. En dat heb ik nu doorbroken. En het voelt heerlijk. Ik had een gesprek met mijn leidinggevende om mijn ontslag nog verder toe te lichten. Het bevestigde voor mij alleen maar dat ik de juiste keuze had gemaakt. Vervolgens ging ik weer terug in een oud patroon en ging ik direct solliciteren en op zoek naar nieuwe mogelijkheden om inkomen te genereren. Ik voelde dat ik de druk weer op mezelf legde en het voelde niet goed. Dat heb ik meteen weer stop gezet. Ik wilde het niet meer. Geen oud patroon, maar kiezen voor wat goed voelt en nu bij mij past. Ik besloot dat ik twee weken niet bezig zou zijn met mijn ontslag en met het vinden van meer klanten en/of een nieuwe baan. Even rust.

Wat gebeurde er uiteindelijk?

Door die twee weken er niet mee bezig te zijn, ervaarde ik rust en vertrouwen. En wat gebeurde er na die twee weken? Er kwam veel interactie met mensen die mij vragen stelden over mijn bedrijf. Er kwamen nieuwe aanmeldingen, nieuwe klanten, nieuwe afspraken. Wat bijzonder vond ik dat. Door, in mijn ogen, niets te doen, kwam het vanzelf naar mij toe.

Wat wil ik je met dit verhaal vertellen?

Wat wil ik je met dit verhaal vertellen? Het helpt als je kunt vertragen. Het helpt als je rustig aan kunt doen, zodat je meer vertrouwen ervaart. Vanuit vertrouwen maak je namelijk andere keuzes dan vanuit angst. Ik handelde eerst vanuit angst. Dat kostte mij veel energie en voelde als een verstikking. Toen ik handelde vanuit rust en vertrouwen, gaf mij dat energie en voelde het als vrijheid. En het mooie is dus dat het mij dus zelfs heel duidelijk hielp, doordat er nieuwe klanten bij kwamen. Door me bewust te zijn van mijn oude patroon, kon ik er bewust voor kiezen om het anders te doen. Het anders kunnen doen, begint bij bewustwording.

Hoe doe jij dat?

Hoe doe jij dat? Hoe doorbreek jij oude patronen? Hoe zorg jij ervoor dat je kiest voor wat jou daadwerkelijk gelukkig maakt? En hoe zorg jij ervoor dat jij vertrouwen ervaart en vanuit vertrouwen, vanuit jouw hart, de juiste keuzes kunt maken?

Wil je hiermee aan de slag gaan? Meld je dan nu aan voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek om dit samen te onderzoeken voor jou.

Comments (0)

Post a Comment